Ο γέρων Παΐσιος, κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης, γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας, τον Ιούλιο του 1924, και «εκοιμήθη» την 12ην Ιουλίου 1994. Το σκήνωμά του ετάφη στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή της Θεσσαλονίκης. Όλη του η ζωή ήταν δοσμένη στον Τριαδικόν Θεόν, ο οποίος του εχάρισεν πλούσιον το έλεος, πνευματικήν δύναμιν και πολλά χαρίσματα. Πνεύμα διορατικόν, προφητικόν και θαυματουργικόν, αλλά και πνεύμα συνέσεως και σοφίας, μολονότι ολιγογράμματος, εδίδαξε με σοφία μικρούς και μεγάλους, ωφέλησε αμέτρητες ψυχές που προσήρχοντο στο φτωχικό του κελλί, αναζητώντας βοήθεια και παρηγοριά και επετέλεσε πάμπολλα θαύματα. Η πνευματική του ακτινοβολία και η ευεργετική του αγάπη είχε απλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα μας, αλλά και πέραν αυτής.

Περιεχόμενα

Πρόλογος 11
Εισαγωγή: Γέρων Παΐσιος, ένα δένδρον της Ορθοδόξου Ανατολής 15
Ο Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης (Σύντομα βιογραφικά) 19
Διδαχές και αποσπάσματα του Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου 23
Προφητείες και προρρήσεις του Γέροντος Παϊσίου 53
Μαρτυρημένα θαύματα του Γέροντος Παϊσίου 81
Επίμετρον 81

Ένας απόκοσμος τύπος, ο πλοίαρχος Νέμος, αγανακτισμένος από την κοινωνική αδικία και αποφασισμένος να ζήσει σ' ένα δικό του κόσμο, κατασκευάζει ένα περίεργο πλοίο, τον θρυλικό «Ναυτίλο», που ήταν σε θέση να πλέει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και να τρυπάει με το έμβολό του τα διάφορα καράβια που αρμένιζαν στους ωκεανούς.
Τρόμος έχει καταλάβει τους ναυτιλόμενους από την εμφάνιση του θαλασσινού αυτού τέρατος, που το νόμιζαν όλοι σαν μία μεγάλη και πρωτοφανή φάλαινα. Και αποφασίζεται η οργάνωση ειδικής αποστολής για το κυνήγι του τέρατος.
Στην αποστολή αυτή παίρνουν μέρος διάσημες προσωπικότητες. Ένας ειδικός Σύμβουλος του Ναυτικού, ο καθηγητής Αρονάξ και ο περίφημος φαλαινοθήρας και βασιλιάς των καμακιστών Νεντ Λαντ. Η έρευνα των θαλασσών προχωρεί προσεκτικά. Έχουν φτάσει κιόλας στις νοτιοαμερικανικές ακτές, χωρίς να αντικρύσουν πουθενά το θαλασσινό τέρας. Ακόμα και στον Ειρηνικό Ωκεανό φτάσανε κι ούτε ίχνος από τη λεία τους φάνηκε πουθενά. Όσο περνούν οι μήνες, τόσο οι ναύτες γίνονται ανήσυχοι. Θέλουν πια να γυρίσουν στην πατρίδα τους, γιατί είναι βέβαιοι ότι ματαιοπονούν. Κι όταν πια είναι έτοιμοι για την επιστροφή, ακούγεται, ξαφνικά, η κραυγή του Νεντ που φώναζε ότι το τέρας έρχεται κατά πάνω τους. Κι έτσι αρχίζει ένα τρελό κυνήγι εναντίον του.
Σε μια στιγμή το τέρας εξακοντίζει εναντίον του πλοίου καταιγισμούς νερού και ρίχνεται κατά πάνω του. Ένα φοβερό τράνταγμα ακολουθεί και ο καθηγητής Αρονάξ πέφτει στη θάλασσα. Ο Σύμβουλος και ο Νεντ πέφτουν από κοντά του για να τον σώσουν. Παλεύοντας με τα κύματα φτάνουν σε κάποιο μικρό νησί κατάκοποι. Κατάπληκτοι αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι νησί, αλλά το ίδιο το θαλασσινό τέρας που κυνηγούσαν, μόνο που ήταν φτιαγμένο από ατσάλι. Γαντζωμένοι σφιχτά πάνω του, για να μη βρεθούν στη θάλασσα, ακούνε μέσα από την κοιλιά του τέρατος, βήματα να κατευθύνονται προς το μέρος τους.
Σε λίγο ένα σιδερένιο φύλλο ανοίγει και μερικοί ένοπλοι ξεπετιούνται και αιχμαλωτίζουν τους τρεις ξένους, τους οδηγούν μπροστά στον πλοίαρχο Νέμο, ο οποίος τους δηλώνει ότι θα μείνουν μαζί του αιχμάλωτοι αλλά θα μπορούν να χαίρονται την ελευθερία τους μέσα στο πλοίο.
Αργότερα, ο πλοίαρχος Νέμος μαζί με τους αιχμαλώτους του επιχειρούν διάφορα κυνήγια σε υποβρύχια δάση, ντυμένοι με ειδικές στολές και οπλισμένοι με ειδικά όπλα. Επισκέπτονται τα αλιεία των μαργαριταριών κοντά στην Κεϋλάνη, όπου τους επιτίθεται κοπάδι καρχαριών και ο καμακιστής Νεντ σώζει τη ζωή του πλοίαρχου Νέμο από βέβαιο θάνατο. Επίσης, θα τους οδηγήσει ο Νέμο σε διάφορα σημεία, όπου βρίσκονται καταποντισμένοι τεράστιοι θησαυροί από χρυσάφι, ασήμι και κοσμήματα, που αποτελούσαν κάποτε φορτία πλοίων που ναυάγησαν.
Έτσι συνεχίζεται η περιπέτεια ως τη στιγμή που τους δίνεται η ευκαιρία να δραπετεύσουν, ενώ ένας τεράστιος ανεμοστρόβιλος παρασύρει τον Ναυτίλο στην αβέβαιη τύχη του.

Μια από τις πνευματικότερες φυσιογνωμίες του Αγίου Όρους. Ο βίος και τα έργα του ιστορούνται και αναλύονται από θεολογικής απόψεως.

Περιεχόμενα

ΠΡΑΞΙΣ ΑΝΑΚΗΡΥΞΕΩΣ ιβ'
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ιδ'
ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ 1
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 9

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι 1749 - 1770
1 Καταγωγή 21
2. Πνευματικαί αστραπαί παιδικής ηλικίας 25
3. Σέμνωμα της περιπύστου Ευαγγελικής Σχολής 30

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ II 1770 - 1773
1. Εις την Νάξον με τους «Κολλυβάδες» 36
2. «Κολλυβάδες» 43
3. Αδελφικοί δεσμοί μετά του Αγίου Μακαρίου 47

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ III 1773 - 1775
1. Προετοιμασία και θείαι αλλοιώσεις 53
2. Ως άλλος Πέτρος δι' Άγιον Όρος 58
3. Εις Άγιον Όρος 63

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ IV 1775 - 1777
1. Ολίγα περί του Ορθοδόξου Μοναχισμού 67
2. Το Άγιον Όρος ως μοναστικόν κέντρον 71
3. Εις την ασκητικήν μονήν του Αγίου Διονυσίου 78
4. Μοναχός Ρασοευχή 87

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ V 1777 - 1779
1. Πρώτοι συγγραφικοί αγώνες 92
2. «Φιλοκαλία» 96
3. «Ευεργετινός» 102
4. «Περί συνεχούς Θείας Μεταλήψεως» 108
5. «Αλφαβηταλφάβητος» 116
6. «Ησυχαστικοί ίμεροι» 121
7. «Ως άλλος Ιωνάς» 125
8. «Έρημος Καψάλα» 129
9. Ολίγα περί ασκητισμού 135

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ VII 1781 - 1783
1. Υποτακτικός Αρσενίου του Κολυβά 143
2. Εις την ερημόνησον Σκυροπούλαν μόνος 147
3. Δημιουργία εκ του μηδενός 154
4. Το αριστούργημα «Συμβουλευτικόν Εγχειρίδιον» 163

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ VIII 1783 - 1786
1. Επιστροφή εις Άγιον Όρος 172
2. «Συμεών νέου Θεολόγου άπαντα» 175
3. «Εξομολογητάριον» 181

4. «Θεοτοκάριον» 186
5. «Αόρατος Πόλεμος» 190
6. «Γυμνάσματα Πνευματικά» 199

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ IX 1786 - 1792
1. Νέα σκάνδαλα 203
2. Άπαντα Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά 208
3. «Πηδάλιον» 213
4. «Κλαίων και οδυρώμενος» 219

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Χ 1793 - 1799
1. Αι δέκα τέσσαρες Επιστολαί του Αποστόλου Παύλου 224
2. «Νέον εκλόγιον» 231
3. «Νέον Μαρτυρολόγιον» 236
4. Αι επτά καθολικαί Επιστολαί 240
5. Υμνητής της Κυρίας Θεοτόκου 245
6. «Χ ρ η σ τ ο ή θ ε ι α» 252
7. «Απάνθισμα προφητανακτοδαβιτικών ψαλμών» 257
8. «Ο ψευδαδελφος Θεοδώρητος» 264
9. «Αββάς Βαρσανούφιος» 269
10. «Ψαλτήριον Ευθυμίου Ζυγαδηνού» 273
11. «Κήπος χαρίτων» 279
12. Σαγηνευτής αλλοδόξων 284
13. Φίλος Πατριαρχών - Μητροπολιτών 288

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ XII 1805 - 1807
1. Εις το κελλίον των ηγαπημένων του Κολλυβάδων Σκουρταίων 293
2. «Σ υ ν α ξ α ρ ι σ τ ή ς» 299
3. «Ο Έρως της ησυχίας» και θλίψεις εκ των σκανδάλων 306
4. Υμνογράφος - Εγκωμιαστής Αγίων 315

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ XIII 1807 - 1808
1. «Εορτοδρόμιον» 322
2. «Νέα Κλίμαξ» 331
3. Ύστατοι μαρμαρυγαί δύοντος φωστήρος 338
4. «Ομολογία Πίστεως» 342

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ XIV 1809
1. Νοσών εις τους ηγαπημένους του Κολλυβάδες 348
2. «Τον Χριστόν έβαλα μέσα μου» 351
3. «Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών» 356
4. Προς τον Πατέρα 359

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 362
ΠΑΡΑΠΟΜΠΑΙ 375
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 378

Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών.
Του Αρχιμ. Βασ. Στεφανίδου, καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το έργο αυτό το διακρίνει αυστηρή επιλογή της ύλης, πιστότητα στην ιστορική πραγματικότητα, σαφήνεια και βιβλιογραφική πληρότητα.

Περιεχόμενα

Πρόλογος των εκδοτών 11
Προλεγόμενα 13

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΩΤΗ
Από του Ιησού Χριστού μέχρι του σχίσματος της Δυτικής Εκκλησίας.

ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ
Από του Ιησού Χριστού μέχρι του Μεγάλου Κωνσταντίνου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Η αρχαϊκή εποχή
§ 1. Ιστορικαί προϋποθέσεις και ίδρυσις της χριστιανικής Εκκλησίας 18
§ 2. Η στενή σύνδεσις του χριστιανισμού και Ιουδαϊσμού, η βαθμιαία απομάκρυνσις του πρώτου από του δευτέρου και η διάδοσις αυτού εν τω εθνικώ κόσμω 28
§ 3. Η ιδέα της επικείμενης δευτέρας παρουσίας του Ιησού Χριστού και αι εξ αυτής προελθούσαι ενθουσιαστικαί τάσεις 41

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Γνωστικοί και Μαρκίων και ο κατ' αυτών άγων της χριστιανική Εκκλησίας
§ 4. Γνωστικοί και Μαρκίων 61
§ 5. Ο κατά των Γνωστικών και του Μαρκίωνος αγών της Εκκλησίας 72
§ 6. Η κατά της Εκκλησίας αντίδρασις 78

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' - Ανάπτυξις της διοργανώσεως της θείας λατρείας και των θεολογικών γραμμάτων από των μέσων της β' εκατονταετηρίδος
§ 7. Διοργάνωσις 94
§ 8. Θεία λατρεία 101
§ 9. Θεολογικά Γράμματα 123

ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Από του Μεγάλου Κωνσταντίνου μέχρι του σχίσματος της Δυτικής Εκκλησίας
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Aι νέαι συνθήκαι της χριστιανικής Εκκλησίας και η κατ' αυτών αντίδρασις
§ 10. Η απέναντι της πολιτείας και της εθνικής θρησκείας θέσις του χριστιανισμού 138
§ 11. Σχέσεις Εκκλησίας και πολιτείας 149
§ 12. Μοναχικός βίος 153

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Ο δογματικός καθορισμός της χριστιανικής διδασκαλίας
§ 13. Tο τριαδικόν δόγμα 166
§ 14. Το χριστολογικόν δόγμα 209
§ 15. Το περί σωτηρίας δόγμα 249
§ 16. Παυλικιανισμός και Εικονομαχία 253

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' - Η διάδοσις του χριστιανισμού
§ 17. Η διάδοσις του χριστιανισμού εν τη Δύσει 264
§ 18. Η διάδοσις του χριστιανισμού εν τη Ανατολή 271

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' - Διοργάνωση, θεία λατρεία, χριστιανικός βίος και θεολογικά γράμματα
§ 19. Διοργάνωσις 279
§ 20. Θεία λατρεία 304
§ 21. Θεολογικά γράμματα 325

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑ
Από του σχίσματος της Δυτικής Εκκλησίας μέχρι της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων (1453) και της εν τη Δυτική Εκκλησία μεταρρυθμίσεως της ιστ΄ εκατονταετηρίδος

ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ
Η Ανατολική Εκκλησία
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Το σχίσμα της Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας και αι προ ένωσιν απόπειραι
§ 22. Το σχίσμα της Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας 343
§ 23. Απόπειραι ενώσεως της Ανατολικής και Δυτικής Εκκλησίας 379

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Η διάδοσις του χριστιανισμού
§ 24. Η εκχριστιάνισις των Νοτιοσλαύων και των Ρουμάνων 398
§ 25. Η εκχριστιάνισις των δυτικών Σλαύων και των Ούγγρων 401
§ 26. Η εκχριστιάνισις των βορείων Σλαύων 406

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ'- Αι αιρέσεις και θεολογικαί έριδες
§ 27. Λείψανα των αρχαίων αιρέσεων, ήτοι του νεστοριανισμού, μονοφυσιτισμού και μονοθελητισμού. Αι «αιρετικαί Έκκλησίαι» της Ανατολής 411
§ 28. Νέαι αιρέσεις και θεολογικαί έριδες 421

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' - Διοργάνωσις, θεία λατρεία, χριστιανικός βίος και θεολογικά γράμματα
§ 29. Διοργάνωσις 439
§ 30. Θεία λατρεία και χριστιανικός βίος 463
§ 31. Θεολογικά γράμματα 467

ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Η Δυτική Εκκλησία

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Ακμή και κατάπτωση του παπισμού
§ 32. Σχέσεις Εκκλησίας και πολιτείας μέχρι του περί «περιβολής» αγώνος 479
§ 33 Ο περί περιβολής και κοσμοκρατορίας αγών, νίκη και ακμή του παπισμού 488
§ 34. Η κατάπτωσις του παπισμού 509

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Αποτελέσματα της ακμής του παππισμού
§ 35. Αι κατά των μουσουλμάνων σταυροφορίαι 515
§ 36. Η ανάπτυξις της διοργανώσεως της δυτικής Εκκλησίας 521
§ 37. Η ανάπτυζις της θείας λατρείας 536
§ 38. Η ανάπτυξις των θεολογικών γραμμάτων 545

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' - Αποτελέσματα της καταπτώσεως του παπισμού
§ 39. Η νέα θεωρία περί Εκκλησίας εν τη Δύσει και αι μεταρρυθμιστικοί σύνοδοι. Αντιπαπικαί ιδέαι 561
§ 40. Η χειραφέτησις των κρατών και των Εκκλησιών της Δύσεως από του παπισμού 567
§ 41. Η κατά του παπισμού αντίδρασις των αιρέσεων, αντιπαπικαί και ανθιερουργικαί ιδέαι (μεταβατικών στάδιον εις τον προτεσταντισμόν) 570

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΡΙΤΗ
Από της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων (1453) και της μεταρρυθμίσεως της ιστ' εκατονταετηρίδος μέχρι σήμερον

ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΝ
Η Εκκλησία της Δύσεως

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Μεταρρύθμισις και Αντιμεταρρύθμισις
§ 42. Οι τρεις μεταρρυθμισταί, Λούθηρος, Ζβίγγλιος και Καλβίνος 586
§ 43. Η αντιμεταρρύθμισις της παπικής Εκκλησίας 606
§ 44. Πάλη μεταρρυθμίσεως και αντιμεταρρυθμίσεως 611

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Εκκλησιαστικού και θεολογικαί ίριδες και αιρέσεις εν τη παπική και τη προτεσταντική Εκκλησία
§ 45. Εκκλησιαστικαί και θεολογικαί ίριδες και αιρέσεις μέχρι της Διαφωτίσεως
α' Εν τη παπική Έκκλησία 625
β' Εν τη προτεσταντική Εκκλησία 630
§ 46. Έκκλησιαστικαί ίριδες και αιρέσεις από της Διαφωτίσεως μέχρι σήμερον
α' Εν τη παπική Εκκλησία 637
β' Εν τη προτεσταντική Εκκλησία 643

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' - Διοργάνωση, θεία λατρεία και θεολογικά γράμματα
§ 47. Διοργάνωσις και θεία λατρεία της παπικής Εκκλησίας 652
§ 48. Διοργάνωσις και θεία λατρεία της προτεσταντικής Εκκλησίας 662
§ 49. Τα Θεολογικά γράμματα των προτεσταντών και παπικών
α' Εν τη προτεσταντική Εκκλησία 667
β' Εν τη παπική Εκκλησία 680

ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
Η Ανατολική Εκκλησία
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α' - Σχέσεις της ανατολικής Εκκλησίας προς την τουρκικήν πολιτείαν και τας Εκκλησίας της Δύσεως
§ 50. Σχέσεις της ανατολικής Εκκλησίας προς την τουρκικήν πολιτείαν 688
§ 51. Σχέσεις της ανατολικής ορθοδόξου Εκκλησίας προς την παπικήν 696
§ 52. Σχέσεις της ανατολικής ορθοδόξου Εκκλησίας προς την προτεσταντικήν 703

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' - Αιρέσεις και σχίσματα
§ 53. Αιρέσεις και θεολογικαί ίριδες 714
§ 54. Το Βουλγαρικόν σχίσμα και η Βουλγαρική Εξαρχία 720

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ' - Διοργάνωση, θεία λατρεία, χριστιανικός βίος και θεολογικά γράμματα
§ 55. Διοργάνωσις 745
§ 56. Θεία λατρεία και χριστιανικές βίος 760
§ 57. Θεολογικά γράμματα 766

ΠΙΝΑΚΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΕΤΗΡΙΑ
ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΞ 777
ΠΙΝΑΞ ΡΩΜΑΙΩΝ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ AΥTOKPATOPΩN 794
ΚΑΤΑΛΟΓΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΩΝ
α' Κωνσταντινουπόλεως 796
β' Αλεξανδρείας 799
γ' Αντιοχείας 800
δ' Ιεροσολύμων 801
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΠΩΝ ΡΩΜΗΣ 802
ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΟΝ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟΝ (Ελληνικόν και Λατινικόν) 805

Το ταξίδι ξεκινά χάρη στην επιμονή του καθηγητή ορυκτολογίας Λίντενμπροκ (Otto Lidenbrock), όπως είναι το όνομα στην πρώτη γαλλική έκδοση να κατορθώσει αυτό που ποτέ κανείς δεν κατόρθωσε: να προχωρήσει και να φτάσει ως το κέντρο της γης. Μαζί του, ο ανιψιός του Άξελ, που άθελά του γίνεται πρωταγωνιστής της περιπέτειας και ένας μισθωμένος Ισλανδός οδηγός, ο Χανς. Η ανακάλυψη ξεκινά από τον κρατήρα ενός ανενεργού ηφαιστείου στην Ισλανδία. Στην πορεία τους συναντούν αλλόκοτα πλάσματα και περνούν από μυστηριώδεις υπόγειες στοές. Διασχίζουν θαλάσσιες λάβες με πολύχρωμες αποχρώσεις και κάνουν τον αναγνώστη να ζει τη στιγμή μαζί τους. Τελικά καταφέρνουν να βρουν μια έξοδο από τον υπόγειο κόσμο μέσα από ένα ηφαίστειο στην Ιταλία.